Kant: De Copernicaanse wending in de filosofie

Met Immanuel Kant (1724-1804) bereikt de filosofie zijn meerderjarigheid, waarmee de hedendaagse periode begint. Hij bevrijdt zich van de laatste Middeleeuwse overblijfselen die in de 18e eeuw nog steeds zichtbaar waren, en situeert zich in het centrum van de reflectie van de historische mens, vastbesloten om middels de rede het teken van zijn lot te beïnvloeden. Kant vertegenwoordigt het hoogtepunt van het verlichte ideaal en opent de weg naar al het daaropvolgende humanistische denken dat, zelfs als het de kantiaanse ideeën niet accepteert, zich beweegt binnen de ruimte die hierdoor afgebakend wordt. Dit boek richt zich op de twee meest duurzame en invloedrijke aspecten uit de kantiaanse werken: de theorie van het denken met de beroemde ‘copernicaanse wending’ en de ethiek, waarvan de rode draad gevormd wordt door een overtuigende bevestiging van wat de mens moet doen om rationeel en vrij te zijn.